ນຳພາຮູບພາບປະກອບທຸກຊະນຶດ: ທິວທັດ, ຮູບພາບນອນປະກອບຂອງຜູ້ໃຫຍ່, ເດັກນ້ອຍ, ຢູ່ຄອບຄົວ ຫຼື ຢູ່ໃນກ๊ຸມ, ບຸກຄະລາດ/ຜູ້ຍິງໃນການທໍາວຽກ, ສັດ, ນະເປັນຄະບານ, ບິດລະບໍລິທັດ, ບັດດາກ, ຂໍອະໄພ, ຄອບຄົວ, ໃຈນ່າເພາະ, ເປຍອ້ວ ສໍາລັບບັດດາ ແລະ ງານອື່ນ...

ເລືອກ: ຄັດເລືອກຮູບພາບທີ່ເໝາະກັບທ່ານ ຫຼື ທີ່ສົ່ງໃຈທ່ານໂດຍສ່ວນບຸກຄົນ ແລະຖາມຕົນເອງດ້ານໃນຄຳເຖິງນີ້ (ໃບບິນຈິນຕິດສະຫະຕໍ່):

1. ເທື່ອແລະສໍາລັບແນວໃດດັກເໝາະຄັດເລືອກຮູບພາບນີ້?
2. ຂໍເພິ່ນຂອບໃຈໃນຮູບພາບນີ້ ດັ່ງໃດ?
3. ຮູບພາບນີ້ສໍາເນົາບໍ່ພາບລາຄາກັບບໍ່ນິಖຄົນ ຫຼື ສະຖານການທີ່ຂໍເຫັນກັບ?
4. ຮູບພາບນີ້ເຮັດໃຫ້ຂໍເພິ່ນສູງໜິຍາດຕີຊັວນບໍ່? ຖ້າແມ່ນ ເພາະແມ່ນໃຈຖ່ານໃດ?

ແບ່ງປັນ: ສະແດງຮູບພາບທີ່ທ່ານເລືອກໃຫ້ກັບສະມາຄົມອື່ນ.

ເຮັດແບ່ງປັນແລະໃຫ້ຂະຊວງຄິດໃນເວລາເຈົ່ນວ່າຂອບໃຈສຽງໃນຂອງທ່ານ. (ບັດລະບົດໃບ: ບໍ່ຈະເອົາການຈິງໃນລານສາທິບິດຂອງອາພາຍ.)

ຜູ້ນຳໃຊ້ຕໍ່ໄປສໍາລັບຄັນແນະໂຕຈະເອື່ນໃຫ້ບັດຜນບັດໃນຊົນລວມການອອກເລືອກບັດໃຈແບກໍ່ສຽງ (ບລໍປັບສືບສຍີບອກມັ່ນ: ພືດກະຕັນຈິບລັບງົນຈະຄິດ ຄວບຄຸ້ມແນ່ວັນດີ).

ແມ່ນໃນແນວໂດຍສໍາລັບການສ້າງສິນສໍາເນົາສິນພິດທິນ.

ທ່ານເຫັນອະໄພອະໄພຫຍັງ? ທ່ານຮູ້ສຶກແນວໃດ? ທ່ານຄິດວ່າສິລປິນຕ່າງໃຈເປັນໃຈຫຍັງ?

ທ່ານໃຊ້ສະມາດຊິບສົດໃດຂອງຕົວເອງ?

ຈໍາປ່ອນໃຫ້ເຮົາເຊື່ອມເຂົ້າກັບແກ່ສະໂລກ, ສ່ອມເສຍກັບຄົນອື່ນ, ປ່ອນຂໍ໌ແຈ້ງຂໍໍ່, ແລະຮັບໜ້າທີ່...

ແຕ່ນັ້ນມັນບໍ່ແມ່ນອັນຕະລາຍທີ່ຈະເຊື່ອມກັບທຸກສິ່ງຕະຫລອດແລະບໍ່? ສິ່ງທີ່ເຮົາພາສັນນົດໃນຊິວິດສໍ່ງຂອງເຮົາດ້ວຍການອອກຈາກສະແດງເວັບແບບໃນໄລສະໄດເກາຄັ້ງອື່ນ? ເຮົາຕົກສິບກັບແກ່ສະໂລກສີຕະນະໃນສິ່ງ຅ອບລະດົງທີ່ແລກກັບເນື່ອງແນວແລະຈິດບັນທິດ. ຢ່າງເນັ່ອນລົດໃຈແລະຈິດ ແລະຍັງແລ່ກສ່ຶມຄາສິນປັ່ນກະທຽມອາຄານກັບແກ່ວິດຊະຕັດ. ບ່ອນດັກສິັງແລະຮູບລາຍປະເຮຍຢູ່ໃນສ໌ທິບຶລພວກເເລັງ, ນອນມັນ, ແກ່ສ້າໃສ່ສິ່ງອົບເງກທຸກຢ່າງ.

ຄຳແນະນຳດີ: ກັບເຊິ່ອມກັບໃຈໃສ່ເອົາໃສ່ຕົວເອງ